Das Deutsche Schallplatte Battle

HeinoNietszeggende vrolijkheid.

Twee treffende woorden die samenvatten wat er mis is met een deel van de Duitse muziek van na de Tweede Wereldoorlog. De woorden zijn afkomstig van een redacteur van OOR in de popencyclopedie:

Duitsland staat de eerste vijftien jaar na de tweede wereldoorlog in het teken van de wederopbouw. Omdat de volksmuziek door het recente nationaal-socialistische verleden een verboden gebied is geworden, ontwikkelt zich een nieuwe amusementsmuziek die zich kenmerkt door nietszeggende vrolijkheid.

De Schlager-cultuur kent vele helden waar de meeste snobs van gruwelen: Heino, Udo Jürgens, Rex Gildo, Vicky Leandros en Freddy Quinn.

Het is een imago waar de Duitstalige muziek nog steeds mee worstelt – in Nederland althans. Nog altijd wordt er een beetje lacherig gedaan over wat onze oosterburen produceren. Slechts af en toe sijpelt een liedje dat écht de moeite waard is door tot onze hitlijsten. De laatste grote hit dateert toch alweer van vijf jaar geleden.

Tijd voor rehabilitatie. Een Wiedergutmachung, wenn du willst.

 

Keuze Marèse Peters: Herbert Grönemeyer – Halt Mich (1988)

Schön dass es dich gibt, Herbert

Op de middelbare school was ik één van de weinige leerlingen die geen hekel had aan Duits. En dat terwijl ik zeker vijf jaar lang dezelfde leraar had, die gevreesd was om zijn onorthodoxe lesmethoden en opvliegende karakter. Misschien was ik wat Duits angehaucht doordat ik ben opgegroeid in Kerkrade, waar Duitsland en Nederland gebroederlijk naast elkaar liggen in één straat.

Nu ben ik een kind van de jaren ’80. De Neue Deutsche Welle heb ik behoorlijk bewust meegemaakt. NenaPeter SchillingBAPSpider Murphy GangDÖF: ik kan ze allemaal woordelijk meezingen.

Herbert Grönemeyer was überhaupt geen exponent van die Welle. Een megaster in zijn eigen land is hij. Hij geeft uitverkochte stadionconcerten, al zijn albums komen steevast op nummer 1 in de album-top-50 en zijn album Mensch (uit 2002) is met 3,7 miljoen verkochte exemplaren het bestverkopende album uit de Duitse muziekhistorie.

Grönemeyer houdt van Nederland. Hij kwam hier al kind al regelmatig, en één van zijn beste vrienden is Anton Corbijn (die ook af en toe clips voor Herbert maakt). Af en toe doet hij een poging om hier voet aan de grond te krijgen. Twee van zijn singles (Amerika en Männer) bracht hij uit in het Nederlands, overigens zonder veel succes. Guus Meeuwis nam zijn nummer Der Weg in het Nederlands op, en Blöf vroeg Grönemeyer om een gastoptreden te verzorgen tijdens hun shows in Ahoy. Ook stond Herbert in 2012 op Pinkpop.

Mijn lievelingsalbums van deze Duitser zijn Unplugged uit 1995 en Mensch uit 2002. Mensch maakte hij nadat hij in 1998 binnen een paar dagen tijd zowel zijn vrouw als zijn broer verloor. Eerst dacht hij dat hij nooit meer muziek zou kunnen maken, later bleek dat juist de manier te zijn om met zijn verdriet om te kunnen gaan. Op het eerdere Unplugged vind je onder meer Halt Mich, wat een prachtig liefdeslied is. Herbert op zijn sterkst, zowel tekstueel als muzikaal. Schön dass es dich gibt.

 

Keuze Sander van Buuren: Rammstein – Ich Will (2001)

Die clip is er eentje om niet snel te vergeten – net als de live-optredens

Rammstein is zo’n band waar ik maar op één volumeniveau naar kan luisteren: standje snoeihard. Even alle energie die je in je hebt eruit gooien met die keiharde, donkere Duitse klanken. Heerlijk. Om de buren te vriend te houden, geselt Till Lindemann met zijn imposante stem vooral met enige regelmaat mijn autospeakers.

Rammstein heeft in bijna twintig jaar een imposant scala aan keiharde en hier en daar duistere nummers op plaat gezet, niet zelden zonder politieke boodschap of donker randje. Het nummer dat mij de meeste energie geeft is zonder twijfel Ich Will. Vooral live speelt de band Ich Will ontzettend strak en blazen de loodzware gitaren je bijna letterlijk weg. Live-optredens van de Duitsers zijn sowieso een belevenis op zich. Zelfs al heb je niets met de muziek van Rammstein, dan nog is het een absolute aanbeveling om de mannen een keer live te gaan aanschouwen. De optredens van Rammstein worden gekenmerkt door imposante vuurwerkshows, inclusief explosies (niet op de voorste rijen gaan staan, want dit is wel eens misgegaan).

Net als de live-optredens van Rammstein is overigens ook de videoclip van Ich Will er eentje om niet snel te vergeten.

Voordat je onderstaande clip opent wel even de laptop op een versterker aansluiten aub. Dit vraagt om volume!

 

Keuze Karin de Zwaan: Wir Sind Helden – Von Hier An Blind (2005)

Valt dit onder nietszeggende vrolijkheid?

Met slechts een bescheiden hitje in Nederland, Wenn es Passiert kwam als tune van het WK voetbal in 2006 op nummer 36 in onze top 40, kunnen we Wir Sind Helden wel onder ondergewaardeerde band scharen. Op het moment dat ik aan de band denk zie ik steeds een enorm zwangere zangers voor me. Zo stond Judith immers op het podium tijdens Lowlands 2006, het laatste optreden voor haar zwangerschapsverlof. En springen! De vrolijke melodieën zijn ontzettend aanstekelijk.

Voor deze battle kies ik voor Von Hier an Blind van het gelijknamige album (had dus best in de Title Tracks Battle gekund). Klinkt heerlijk, fijne lijntjes en je hebt het idee dat het ergens over gaat. Ik zeg bewust het idee want eigenlijk gaat de zang te snel en is mijn Duits te slecht om écht te begrijpen waar het over gaat. Maar nou èn! Muziek gaat óók over melodie en gevoel en zeker niet alleen over knappe teksten. Springen!

 

Keuze Freek Janssen: Marteria, Yasha & Miss Platnum – Lila Wolken (2012)

Ik had al mijn geld ingezet op dit liedje als (na)zomerhit van 2012

Als er één liedje is dat onze ingewikkelde relatie met Duitstalige muziek belichaamt, dan is het wel Lila Wolken. Het liedje had alles in zich om een (na)zomerhit te worden, in 2012. De zomerse dynamiek van Wir Sind Helden, de balans tussen rap en zang van Tic Tac Toe en de feelgood-factor van Peter Fox.

En met name die prachtig gezongen regels van Miss Platnum vanaf 2:14.

Als je mij een jaar geleden 100 euro had gegeven die ik vrijelijk mocht inzetten op de volgende nummer 1, dan had ik alles op Lila Wolken gezet. Maar hoewel het liedje in Duitsland vanuit niks binnenkwam op de hoogste positie, deed het in Nederland bijna niks.

 

Over Freek Janssen

Opperhoofd. | Top 3 ondergewaardeerde liedjes: 1. Paolo Nutini - Candy, 2. The Doors - Yes, The River Knows, 3. Editors - No Sound But The wind | Eerste single: UB40 - Don't Break My Heart. Gekocht op een rommelmarkt, samen met een ouwe rode pick-upspeler. Nog altijd een van de weinige UB40-liedjes die ik kan aanhoren. | Eerste album: The Best of The Police en Money For Nothing van Dire Straits. Vreemd genoeg twee cd's met liedjes uit een tijd voordat ik actief naar de Top 40 ging luisteren. | Meest gekoesterde plaat: Racoon -Till Monkeys Fly. Door de jaren heen (sinds 2000) het meest constant gedraaid. Verliest nog steeds niks aan urgentie. | Guilty pleasure: BZN - Mon Amour. Ik heb er meerdere, maar dit is de ergste; verfoeid in mijn jeugd (want te vaak gehoord op de autoradio), herontdekt tijdens een vakantie in Frankrijk (ook in de auto, via een eigengemaakte foute Vive La France-cd). | Beste concertervaring ooit: Pearl Jam, Werchter 2012. Alle concerten van Pearl Jam eindigen hoog, maar hier explodeerde de festivalweide bijna. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: